Chrysler mühendisleri, 1969 yılında 1970 Plymouth Road Runner Superbird’ün 200 mph hızda havayı delebilmesi için binlerce saati rüzgar tünellerinde geçirdi; bu da katlanır kumaş tavanın tamamen imkânsız olduğu anlamına geliyordu. Yine de Arizona, Mesa’daki Streetside Classics’ın Phoenix showroom’unda oturan, nihayetinde bir Mopar çelişkisi: burnunda koni, arkasında kanat ve ikisinin arasında tavan olmayan bir 1970 Plymouth B-body. Bu bir Bird mı? Bir uçak mı? Hayır, Superbird değil, man, ama bir Satellite.
Dönemin NASCAR yarışlarında, havayı zorlayacak yumuşak tavan yüksek hızda parçalanırdı; devasa arka kanat ise düz monte edilmiş arka pencere tapasının üzerindeki sert çamurluklara dayanmak için özel olarak mühendislikle tasarlanmıştı. Bu özel yapım, nokta uçlu bir koni, gömük farlar, ön çamurluk hava çıkarıları, açığa çıkmış krom kaput pinyoları, beyaz yan flaşörler ve arka tarafına cam arka pencere yerleştirilmiş siyah vinil tavanla bu mekanik çelişkini benimsiyor.
Pinyolarla sabitlenmiş kaputun altında, Indy alüminyum silindir kafa ve Holley dört yollu buji ile yükseltilmiş, A727 TorqueFlite 3-ileri otomatik şanzıman üzerinden 8.75 inçlik arka aksa bağlanan orijinal olmayan 440 kübik inçlik V8 oturuyor. Şasi, Hotchkis süspansiyonu, tüp üst kontrol kollarını, alt çerçeve bağlayıcılarını, delikli ve yivli ön disk frenleri, Dynomax çift egzozu, 275/60R15 BFGoodrich lastiklerde 15 inçlik Rallye jantları ve konsollerle beyaz vinil kova koltuklu iç mekânı içeriyor.

Bu açık havalı aero savaşçısı adayı varoluşunun nasıl ve nedenlerini anlamak için, kemiklerini bağışlayan mütevazı B-body platformuna, yani Plymouth Satellite’a bir göz atalım. 1965 model yılında tanıtan ve 1974’e kadar üç ayrı nesilde üretilen Satellite, orta sınıf Belvedere hattının amiral donanımı olarak sahne aldı – altmışlı yıllarda tüm Plymouth orta boyuncuların greftlendiği kök.
İlk nesil modeller 1965 ile 1967 arasında üretildi ve standart vinil kova koltuklarla donatılmış yalnızca iki kapılı hardtop ve convertible olarak sunuldu.
İkinci nesil 1968 ile 1970 yılları arasında uzandı ve Satellite’i dört kapılı sedanlar, station wagon’lar ve üst segment Sport Satellite alt serisiyle aile serisine dönüştürdü; ardından gövde tarzı üçünci nesil, 1975’te orta boy Fury tarafından değiştirilene kadar rozeti 1971’den itibaren taşıdı. Bu aile ağının Satellite’in çoğunlukla günlük alışveriş arabı olduğunu ima etmesi muhtemel olsa da, bu isim efsanevi Mopar muscle car’ları arasında yer alabilecek oldukça yüksek güç haklarına sahip.
Üretilen en güçlü fabrika rozetli Satellite, 426 kübik inç çift karbüratörlü V8’i 425 beygir gücü ve 490 lb-ft tork ile birleştiren 1966 Street Hemi varyantıydı. Anaya Mopar’ın simgesel gücünü veren bu motor yalnızca Road Runner ve Coronet için değildi (büyük bloklu bu kötü şöhretli modeller en yoğun üretim sayılarına sahip iki isimdi), aynı zamanda Satellite ve Belvedere için de vardı. En azından başlangıçta durum böyleydi.
Plymouth, 1967’de büyük bloklu GTX’i ve 1968’de bütçe dostu Road Runner’ı ayırdıktan sonra Satellite, ana akım çok yönlülüğe odaklandı ve 1970 model yılında toplam 82.654 ünite kaydetti. Yetmişlerin başında ChryCo’nun en ucuz division’ının toplam orta boy üretiminin 158.000 ünite olduğu düşünüldüğünde bu pek de fena değil.
Standart RH-serisi Satellite yerel teslimatları 38.129 dört kaplı sedan, 28.200 iki kapılı hardtop, 4.204 altı kişilik station wagon, 3.279 dokuz kişilik station wagon ve yalnızca 701 iki kapılı convertible’dan oluşurken, üst segment RP-serisi Sport Satellite 8.749 hardtop, 3.010 sedan ve 3.624 wagon ekledi. Başka bir deisle galeride gördüğünüz bu benzersiz örnek, 1970 için en nadir Plymouth gövde stilinin üzerine inşa edilmiş.
O yıl, Satellite alıcıları tek karbüratörlü 145 beygirlik standart 225 kübik inç Slant Six ile iki karbüratörlü 230 beygirlik 318 V8, iki carüratörlü 290 beygirlik 383-CID V8 veya en üst düzey 330 beygirlik dört carüratörlü 383 kübik inç V8 arasında seçim yapabilir. Şanzıman seçenekleri standart 3 vitesli manuel, opsiyonel 4 vitesli manuel veya 3 vitesli TorqueFlite otomatği içeriyordu.
1970 model Satellite convertible, Slant Six motorla 2.970 dolar, standart donanımlı 318 V8 motorla ise 3.060 dolar baz fiyatla sunuluyordu.
Bu arada 1970 Plymouth Road Runner Superbird, Mopar yelpazesinin karşı ucunda yer alıyordu; NASCAR onay kurallarını karşılamak için mühendislik edilmiş ve Richard Petty’i Ford’un ekibinden Plymouth kampına geri çekmeyi hedefleyen bir modeldi.
Çeşitli varyantlara sahip olan Satellite’in aksine, Superbird tek bir RM23 iki kapılı hardtop gövde stiliyle sunuluyor; arka cam bağlantı kaynaklarını gizlemek için zorunlu bir vinil tavanla tamamlanıyordu ve opsiyonlar öncesinde fabrika baz fiyatı 4.298 dolardı.
NASCAR, 1970 için onay şartını 500 araçtan, başına iki Plymouth bayisinden bir araç düşecek şekilde bir birime çıkardığında, bölümden en az 1.935 Superbird üretildi. Her biri, büyük blok V8 motoru ya 4 vitesli manuel ya da 3 vitesli TorqueFlite otomatik ile eşliyordu; bu da iç pazar satışında 824 manuel ve 1.084 otomatik şanzımanın monte edildiği anlamına geliyordu.
Superbird hiyerarşisinin en altında, 375 beygir gücündeki U-code 440-4 Super Commando V8 yer alıyordu; 1.084 aracı 626 TorqueFlite otomatik ve 458 manuel olarak ikiye bölüyordu.
Sonra, iki iki üç (iki delikli karbüratörlerle) eşlik eden V-code 390 beygir gücündeki 440 Six-Barrel V8, 716 birimle geldi; bunlar 408 otomatik ve 308 üç pedli manüalden oluşuyordu. Buna karşılık 425 beygir gücündeki R-code 426 kübik inç Street Hemi ise toplam 135 aracı oluşturuyordu: 77 otomatik ve 58 el yapımı.
Özgün hardtop Superbird’lerin dik altı haneli, üstün örneklerin ise yedi haneli fiyatlara ulaşması ve açık hava fabrika versiyonunun hiç mevcut olmaması nedeniyle, bir üretici Plymouth’un en nadir 1970 B-body drop-top’unu en çılgın aero paketiyle birleştirmeye karar verdi. Şasi numarasıyla (RH27C0G208913) bu araç, 1970 yılında St. Louis, Missouri montaj hattından, o 701 Satellite convertible’dan biri olarak indi ve ilk başlarında kapota altında C-code 225 kübik inç Slant-Six motoruyla donatıldı.
Bu iktisadi yaklaşımı temsil eden altı silindirli motoru 440 kübik inçlik V8 ile değiştirip kanatlı ön-arka paketini ekleyerek ortaya bu özel armağan, kilerde 42,187 mil gösteren ve fiyat etiketinde $144,995 yazan bir özel yapım. İlginç bir detay olarak, bu aracın bu yıl başlarında Alman bir galeri tarafından €89,000 (yaklaşık $99k) fiyatla ve sayaçta 39,916 mil göstererek satılık sunulduğu (ve ardından satıldığı) biliniyor.
Alman ilanı according, kanat orijinal bir Superbird’dan geliyor ve çamurluklar da orijinal (hangi çamurluklar olduğu belirtilmemiş, yani kanatı taşıyanlar mı yoksa ön olanlar mı). Superbird benzeri görünümün geri kalan detayları (burun konisi, açılıp kapanan farlar, hava alım ağı) bir Superbird uzmanı tarafından üretilmiş replikalar.
Bazı insanların bunu bir küfür sayacağını biliyorum, diğerleri ise daha anlayışlı motor tutkunları bu işçiliği takdir edecek. Siz hangi taraftasınız? Bu cevab için bir yorum bölümü var, istediğiniz gibi kullanabilirsiniz.
Kaynak: // Streetside Classics

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
