Alıntıladığımız gibi Kyle Larson‘ın sözleriyle “biraz hayal kırıklığı yaratan” bir gündü, tabii ki.
Ama baskın sonuçların çoğu böyledir.
Christopher Bell ve Denny Hamlin‘in Pazar günü Homestead-Miami Speedway’deki umitlarına rağmen, açılış etabında Larson’ın 7 puanlık performansı — Bell ve Hamlin’in sırasıyla 8 ve 5 puanı ile birleşince — Mobil 1’in sunmuş olduğu Chase sıralamasında gün sonuna kadar Larson’ın yakalanmasının matematiksel olarak imkansız olduğu anlamına geliyordu. İşte böylece Larson, 2026 NASCAR Cup Series şampiyonu oldu.


Bununla birlikte tüm NASCAR tarihi geldi. Larson, şimdi Cup Series tarihinde Bill France Cup’ı üç kez kaldıran sadece 11 sürücünün biri ve 2009-2010’daki Jimmie Johnson’ın beşli serisinin son iki sezonu以来 ilk kez üst üste iki sezonda bunu başaran sürücü. Larson, Johnson, Joey Logano ve Tony Stewart, bu yüzyılda üçlü kupa kulübüne katılan tek sürücülerdir:
Ancak Larson hakkındaki ilginç olan şu ki — üç şampiyonluk koşusundan — hiç aynı şampiyonluk sezonunu iki kez yaşamadı.
2021’de Larson en iyi takıma sahipti ve kupa yolunda ilerledi. Normal sezonda beş yarış kazandı — orta sezonda üst üste üçü (All-Star Race’i sayarsanız dördü) — ve playoff’a 1 numaralı seride girerek, sonraki 10 yarışda beş zafer daha elde etti ve dört turdan üçünün dahil olduğu elemе yarışlarını kazandı. İstatistiksel olarak, 21. yüzyılın en baskın sezonlarından biriydi. Hendrick Motorsports’un ona bir şans ve intikar fırsatı vermesiyle, Larson tüm sezon boyunca hedefe odaklandı ve ıskalamadı.
Son sezon farklıydı: Larson, yılın ilk 12 yarışında üçünde kazanarak zirvesinin tüm zamanların sürücüleri arasındaki sıralamasının nerede olduğunu araştırmamıza neden oldu. Ancak düzenli sezonun geri kalanında bu zirve formunu nadiren yakaladı, mayıs ortasından itibaren 17.4 ortalama bitirme ve 80.2 Sürücü Derecesi ile kapattı. Yalnızca play-off’larda Larson’ın performansı yukarı çıktı, ancak baskın olmaktansa hayatta kalmayı ve ilerlemeyi başarmaya yetecek kadar iyi performans sergiledi — bu da Phoenix’te Denny Hamlin ile yarışta rakibini yenerek üçüncü bitirmesiyle örneklendi. 2005 yılında Stewart ile birlikte, sezon sonu boyunca galibiyetsiz kalan tek şampiyonlar oldu.
Ve sonra bu sezon geldi. Her iki önceki şampiyonluk kampanyasının da tuhaf bir tersine çevrilmesiyle, Larson düzenly sezonda hem galibiyetsizdi hem de özellikle baskın değildi ve yeniden doğan Chase’e girmeden önce No. 7 seed olarak yerini aldı.
Ancak, tabii ki, bu her şeyi The Chase içinde tersine çevirmeden önceydi. Düzelty sezonda iyi-değil-mükemmel 93.0 Sürücü Derecesi ve oldukça sıradan 17.2 ortalama bitirme kaydettikten sonra, Larson ardından son 10 yarışda derecesini 11.3 puan ve ortalama bitirmesini 9.9 pozisyon iyileştirdi — ki bunlar aynı zamanda sezonun en önemli yarışlarıydı. NASCAR’da “sezon sonu” (play-off veya Chase) dönemindeki Cup şampiyonları arasında, hiçbiri bu yıl düzenly sezona göre Larson’ın yaptığından daha fazla ortalama bitirmesini iyileştirmedi:
Şimdi, bu kesinlikle tam anlamıyla bir “Joey Logano 2024” türü durum değildi. (O zamanlar belirttiğim gibi, Logano en az 2014’ten beri herhangi bir şampiyon arasında en kötü bitirme kalitesi ve Sürücü Derecesi ile sezonu kapattı.) Larson her iki kategoride de önemli ölçüde daha iyi değerler kaydetti, özellikle de Chase koşusunu hesaba kattıktan sonra. Sonuç olarak, Larson’ın son numaraları aslında bir yıl öncekilerin kopyaları gibi görünüyor — sadece bu kez onlara farklı bir rota izledi:
- 2025 sezonu: 3 galibiyet, 15 ilk beş, 22 ilk on, 13.2 ortalama bitiş, 94.3 Sürücü Puanı
- 2026 sezonu: 3 galibiyet, 15 ilk beş, 21 ilk on, 14.5 ortalama bitiş, 96.1 Sürücü Puanı
Sezon sonu Sürücü Puanı bile pek farklı değildi — Larson, bu potansiyeli 2026’da geçen yılın playoff’larına göre daha iyi bitişlere dönüştürdü ve böylece playoff döneminin tamamında, geçmişteki iki unvan yarışının ikisinden de iyi olacak şekilde, 2004’ten beri herhangi bir şampiyon için iyi ortalamalardan birine (23’ten 9uncu) ulaştı.
Şimdi dikkat, Larson’un buradan nereye gidebileceğine dönüyor.
Racing-Reference.info’daki “sezon yaşları” kullanılarak — tüm sürücülerin bir sezondaki 1 Temmuz tarihindeki yaşlarına bakarak yaş karşılaştırmalarında eşit koşullara getirilmesini hedefleyen bu yöntem — 2026, Larson’un 33 yaşında olduğu sezon oldu. (Yazın ilerleyen bir döneminde 34 yaşına girdi.) Bu yaşa kadar üç kariyer Cup Series unvanına ulaşarak Larson, yalnızca diğer üyeleri — 26 yaşında bunu başaran Jeff Gordon, 32 yaşında Jimmie Johnson ve Larson gibi 33 yaşında Richard Petty — daha fazla unvan kazanmaya devam eden çok seçkin bir kulübe katıldı, bazı durumlarda çok daha fazla:
Geçmiş araştırmalarımızdan, Larson’un muhtemelen kazanmak için çok şeyi kaldığını biliyoruz. Modern çağda (1972’den beri) en az 10 yarış kazanan emekli sürücülerin kariyer galibiyetlerinin ortalamaya göre yarısından fazlası, 34 yaş sezonlarından itibaren geldi. Başka bir deyiyle, Larson — 35 kariyer galibiyeti ve üç şampiyonluğuyla — kariyerini bağladığı formun bile yarısına ulaşmamış olabilir.
Bu, Larson’un sporda şu ana kadar ne kadar şey başardığını düşününce biraz ürkütücü bir düşünce. Zira onu baştan sona baskın bir şekilde unvan kazanırken, hayatta kalmak için yeterli olanı yaparak unvan kazanırken ve en iyi yarışını en kritik anda saklayarak unvan kazanırken gördük. Bu üç unvan yarışının bize öğrettiği tek şey varsa, o da Larson’un NASCAR’ın en büyük ödülünü kazanmak için belirli bir formüle ihtiyaç olmadığıdır. Bu nedenle, şu anda en büyük soru Larson’un başka birini kazanıp kazanamayacağı değil, oraya ulaşmak için hangi yeni yolu bulacağı olabilir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
