Mercedes-Benz AG, yurt içi tesislerine yönelik yeni yatırımlarını durdurarak geniş Alman üretim ağının geleceğini oldukça zorlu bir konuma getirdi. Bu adım, üretkenlik, işçilik maliyetleri ve çalışma saatleri üzerine aylardır çözülemeyen müzakerelerin ardından geldi. Yönetim, şu anda Almanya’daki hangi fabrikaları sürdürülebilir şekilde işletebileğini inceliyor.
Meraklı bir gözle bakıldığında, daha kötü haber Michael Schiebe’den geliyor. Handelsblatt tarafından aktarılan, Mercedes’in üretimden sorumlu yöneticisi, Stuttgart merkezli üreticinin yurt içinde daha iyi bir maliyet yapısı sağlayamaması halinde gelecek modellerin üretiminin tamamen yurtdışına taşınabileceğini uyardı.
Kurul, Almanya’daki tüm yeni yatırımların askıya alınmasına ortak kararla karar verdi ve işçilikten sorumlu yönetici Britta Seeger de hangi fabrikaların ekonomik olarak ayakta kalabildiği konusunda aynı derecede net konuştu. Yine de hiçbir fabrika kapatılmak için tek başına gösterilmedi ve Mercedes henüz bir durdurma tarihi açıklamadı. Seeger yine de kapatma ihtimalini vurguladı.

Sorun nasıl bu noktaya geldi? Her şey Alman çalışanlarının mevcut maaşları karşılığında ne kadar çalışması gerektiğine indirgeniyor. Merc, Alman iş gücünün ek ücret almadan çalışma saatlerini artırmasını istiyor; bu da temelde her iş saatinin maliyetini düşüren bir gelişme.
Alman üretim maliyetlerinin diğer Avrupa ülkeleri ve dünyanın diğer bölgeleriyle karşılaştırıldığında hâlâ çok yüksek olduğu göz önüne alındığında, bu konuda bir noktaları var. Öte yandan, Mercedes Alman işçilik maliyetlerini kendi Çin iştirakleriyle karşılaştırmak aptalca olurdu.
Almanya’nın en büyük sanayi sendikası IG Metall, önerilen tavizlere açıkça karşı çıkıyor. Son iç mesaj, Mercedes’in iki tarafı da kabul edilebilir bir çözüm üretmeyen müzakerelere artık sabrının tükendiğini gösteriyor ve üreticinin potansiyel olarak popüler olmayan kararlara yönelmesine zorluyor.
Çalışanların en büyük kaygısı, mevcut modellerin jenerasyonel ömürleri dolduktan sonra belirli bir fabrikin ayakta kalıp kalamayacağı. Mercedes’teki tek kaygı ise, üretimi daha ucuz iş gücüne sahip bir ülkeye taşımanın aksine, pahalı bir Alman tesisi ve iş gücünün mali açıdan mantıklı olup olmaması. Üretimi böylece taşımak pek kolay değil; özellikle fabrika hazırlık maliyetleri, ek iş gücü eğitimi ve ciddi teslim süreleri göz önüne alındığında.
Schiebe, Eylül 2026’da çalışanlara, anlamlı bir maliyet tasarrufu sağlanamazsa Alman tesislerinden bir ikisinin kapatılabileceğini daha önce uyardı. Tıpkı bugün olduğu gibi, Schiebe bu tesislerin isimlerini açıklamadı. Yine de, dedikodular bir araç montaj tesisi ve bir aktarma organı (powertrain) tesisine işaret ediyor.
Bu gelişmeler ışığında, Mercedes-Benz AG, binek araç bölümü için tam yıl 2026 kâr marjı öngörüsünü, önceki 3 – 5 beklentisinden düşerek 2 – 3 yüzdeye indirdi. En azından sürpriz olmayan bir şekilde, Mercedes Çin pazarındaki aşırı zor koşulları ve ham madde için ek giderleri gösterdi.
Görünen o ki, müzakere turunun sıradaki turunun, güncel iş gücü anlaşmasının çok ötesine uzanan sonuçları olabilir. Kimliğinin büyük bir kısmını Almanya’da kurmuş ve Alman değerlerini benimsemiş bir üretici için, Alman üretiminin başka ülkelere taşınması olasılığı, hem etkilenen bir işçinin hem de bir otomobil hayranının bakış açısından reddetmesi oldukça zor.

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
