Farmingdale, New York merkezli Motorcar Classics, bu etkileyici araba için cömert bir meblağ ödemeye hazır olanları hedef alıyor. Yılan desenli yeşil parlak boya kaplamasına bakmak bile, 8,4 litrelik V10 motorunun yarın yokmuş gibi kükremesini hissetmeye yetiyor…
Hayır, antivenom ihtiyacımız yok – en azından böyle bir arabanın yarattığı heyecan karşısında değil. Çünkü bu çılgınlığı açık zihin ve kalplerle kucaklayacağız. Dodge Viper’ın hikayesi aslında Bob Lutz dışında kimsenin kazanılabileceğine inanmadığı bir iddiayla başladı. 1988’de Chrysler’in operasyonlar başkanının aklına bir fikir gelmişti: Şirketleri, orijinal Shelby Cobra’nın tasarım ilkelerine bağlı kalarak gerçek bir Amerikan spor arabası üretebilirdi mi?
Temelde Lutz, çılgın bir tasarıma, ham ve kontrolsüz güce ve üstün performansa sahip bir Chrysler modeli yaratmanın harika bir fikir olduğunu düşünüyordu. Sonuç, elbette, ofisindeki yöneticinin hayal ettiğinden bile daha fazlası oldu. Ancak ağır hizmet tipi Dodge Ram kamyonet serisi için geliştirilen V10 motorunu bir spor arabaya yerleştirme cesareti, her açıdan akıl almaz bir karardı.


Ayrıca, yine bir kamyonet olan daha küçük Dakota modelinin süspansiyon parçaları da kullanıldı. Evet, bu kulağa sarhoş bir karar gibi geliyor, ama sadece Lutz değil; baş kamyonet mühendisi François Castaing ve Chrysler tasarımcısı Tom Gale de projeye aşık olmuştu. Görünüşe göre o dönemin çılgınlığı ortak bir özellikti; zira bu, 1980’lerin coşkulu yıllarıydı. Carroll Shelby’nin kendisi bile daha sonra, meslektaşlarını desteklemek için Cobra esintili Chrysler projesini şirketin CEO’su Lee Iacocca’ya sundu.
Onay alındıktan sonra konsept hızla hayata geçirildi – muhtemelen büyük patronların fikirden vazgeçip projeyi çöpe atmasından korktukları için. Bir konsept araba aylar içinde hazırlandı ve Viper, Chrysler gibi bir otomobil üreticisi için oldukça “küçük” sayılan yaklaşık 80 milyon dolarlık bir bütçeyle üretildi. Doğal olarak, tasarımı ve bileşenleriyle kusurlu bir araba olsa da, çarpıcı konsepti büyük bir sansasyon yarattı ve Viper bir efsane haline geldi.
Ayrıca, kaslı görünümüyle onu kontrol edebilen az sayıdaki sürücü arasında büyük bir tezat vardı. Bu yüzden üretiminin ilk yıllarında, devasa güç ve torkuna rağmen elektronik destek sistemlerinin sınırlı olması nedeniyle sürmesi son derece korkutucu bir araba olarak görülüyordu. Bu, günümüzde neredeyse hayal bile edilemez bir durum, değil mi?

Yine de efsanesi yıllar içinde daha da büyüdü. Chrysler ve sonraki yöneticileri, Dodge Viper’ı 2017’ye kadar ve beş nesil boyunca, son model için kısa bir ara vererek sürdürdüler. Dördüncü nesil – ZB II – 2008’de piyasaya sürüldü ve 600 beygir gücü ile 560 lb-ft (759 Nm) tork üreten yeni bir 8,4 litrelik V10 motorunu getirdi. Bu 2008 Dodge Viper SRT-10 Roadster da elbette ZB II versiyonuna ait. Motorcar Classics ise “bu olağanüstü Amerikan kas gücü örneğini gururla sunuyor.”
Bu 2008 Dodge Viper SRT-10, sadece 5.548 orijinal kilometre yapmış. Zira tüm bu süre boyunca tek bir sahibin elinde kalmış ve temiz bir CARFAX raporuyla birlikte “önde gelen bir özel koleksiyondan çıkan ideal bir geçmişe” sahip. Viper gibi bir tasarımın asla gözden kaçmayacağının yanı sıra, araba aynı zamanda nefes kesici bir Viper Yılan Derisi Yeşili Parlak Boya kaplaması, beyaz yarış şeritleri, siyah yumuşak tavan ve klasik siyah deri iç mekânıyla donatılmış.
Elbette bayii, “bu dördüncü nesil (ZB II) Viper’ın, McLaren Performance Technologies ile ortak geliştirilen devasa, doğal emişli 8,4 litrelik V10 motoruyla Amerikan performans mühendisliğinin zirvesini temsil ettiğini” biliyor. 600 beygir gücü ve 560 lb-ft torku, hassas Tremec TR-6060 altı vitesli manuel şanzıman aracılığıyla aktarılıyor. Bu güç, 1.000 beygir gücünü aşan ama ruhsuz görünen elektrikli hipercar’ların egemen olduğu günümüzde bile dikkat çekmeye devam ediyor.
Uzak bir çağın temsilcisi olan bu “analog canavar, 0’dan 60 mph hıza 3,5 saniyeden kısa sürede ulaşıyor ve 200 mph’yi aşan bir maksimum hıza sahip,” diye devam ediyor açıklama. “Aşırı performansının ötesinde, bu 2008 Viper büyük bir tarihi ve koleksiyon değeri taşıyor. Elektronik çekiş kontrolü veya sürücü destek sistemleri olmadan, deneyimi seyreltmeyen saf, arıtılmamış mekanik etkileşimi sunarak geleneksel sürücü süper arabasının en mükemmel ifadesi olarak duruyor.”
Renk de olağanüstü. Ultra düşük kilometreli bu araba, gerçek bir tutkun için bir heyecan aracı olmaktan ziyade, “ayrım yapabilen bir meraklı veya ciddi bir koleksiyoncu için yatırım değeri taşıyan bir fırsat” olarak görülüyor. Elbette, belki de engel olan şey fiyatıdır: Şirket 124.900 dolar istiyor, ancak çevrimiçi ilanlarındaki ‘teklif yap’ butonuyla pazarlığa açık kapı bırakıyor. Haval mı değil mi?
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
